Ana içeriğe atla

Blog yazarları

Fotoğrafım
ihaveasmileonmyface
kedilerle ciddi düşünüyorum. a cynical misanthrope.

her sey standart.

Yavasladim sanki. Sanki otursam iyi gelecek. Ya da otumaktan rahatsiz olmayacagim. Oyle hissediyorum. Dinlenebilirim de. Normal olabilirim, ayik gezebilirim. Cok onemli degil artik karar vermek ya da cok fazla dusunmek gelecekte neler olacagina dair. Herhalde biliyorum artik, ne yaparsan yap olmuyor. Yani oluyor ama olanlar da pek senin elinde degil. Gelisiyor iste. Zaman, geciyor gidiyor. Kotu de olmuyor. Hayir yani kotu seyler oluyor tabi ama bana degil. Su sira degil. Olmamasini da istiyorum. Belki o biraz benim elimde. 

Durdum iste. Birazcik durdum. Durmam da gerekiyordu. Son bir kac sey beni durmaya yoneltti. Sakinligi ve sessizligi istedim sanki. Hem de kendi kendime. Zorlanilmadan. Kimse benden bunu istemeden istedim. Zaten ben oyleyim biri istemesin. Panik oluyorum. Yapamayacagimdan korkup hemen vaz geciyorum. Birakip gidiyorum. Ne korkagim! Aman hayal kirikligi olmasin kimsede. Bosver deneme bile.. Simdi kendim istedim iste. Kalmayi, hem de oldugum yerde! inanilmaz degil mi? Degisiklik falan istemiyorum hatta. Olanlar cok mukemmel dokunulmayacak kadar kusursuz falan oldugundan degil. Sadece oluyor oyle.. Iyiyim yani. 

Cok iyi degilim bu da guzel bir sey. Sabitim yani. Normal. Standart. Ne boksa iste. Kurcalamama gerek hic bir durum yok. Oyle iyi iste. Garip. 

Cok anormalini yasiyordum ben. Cok uc cok sinirlarda. Cok alisilmadikti. Huzursuzdu fakat bambaskaydi. Cok istedigimdi en cok. Hayatimin amaciydi planiydi. Hepsini biraktim simdi daha once hic planlamadigim hic istemedigim bir normallikteyim. Cok sakin. Cok alakam da yok.. Ikisinin arasinda ki farki dusununce bazen aklim gidiyor tabi. O ayri. Sanirim ben bu sakinligi seviyorum. Suan. sorunsuzlugu seviyorum. Duz, normal, siradan. Seviyorum. Kendim icin sagligim icin daha iyi. Her normal insan gibi olmak. Onlar gibi seyler istemek. Bunu da kabul etmem zaman alacak cunku ben oyle degilim. Ama kabul edecegim.. 

Yani arkama bakmadan kacana kadar buralardayim. boyle.. sustum kaldim. 



not looking for a reason, not trying to understand.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

insanlık için küçük benim için büyük bir farkediş, farketmemek.

        sevginin ne sikim olduğunu hiç bilmeden yetiştirilen ruhları hastalanmış insanlarımıza...  küfürle giriş yaptım. çünkü öle..  büyüme çağında sevgi dilenen ve dilendiği için utanan ve sonunda da bu konuyu bir daha düşünmemek ve kötü hissetmemek (hissettirilmemek) adına çok derinlere gömerek yetişkinliğe ulaşan kişiler sevginin öncelikle sağlam bir temelinin atılması ve tuğlaları üst üste koyarak inşa edilmesi gereken bir şey olduğundan bir haberler.  sevgiyi ailelerinden "bana baktı, büyüttü, aç bırakmadı, terk etmedi vb." gibi bir takım kan bağından dolayı oluşan zorunluluklar ve asgari düzeydeki ilgi alakadan ibaret olarak gördüler. seni doğuran kişi ya da bakan büyüten kişi her kimse onunla bile duygusal, iletişime dayalı bir sevgi inşa edilmesi gerekiyor aslında. bu konsepte çok uzak bir millet olduğumuz aşikar.  biraz daha girelim çünkü bu konu canımı çok sıkıyor.  anne kutsaldır dediler. hayır hiçkimse kutsal değildir. yalnızca o...

Like Al Gerçek Olsun.

Ön kamera niye var? Demiştim. Net hatırlıyorum. Hali hazırda büyük bir kesim çeşitli ruhsal rahatsızlıklarla boğuşuyor. Uzun süredir gördüğüm terapistlerle olan seanslarımızda bir konu defalarca gündeme geliyor. “Korkutan düşüncelerden kaçmak.” Kaçmak demek o düşünceyi beynimizden atmak için gösterilen müthiş çaba. Bence çoğu ruhsal bozuklukta (düşünce farklı olabilir) bu düşünceden kaçma, onu yalanlama, onu düşünürken kendini teskin etme ve en önemlisi o düşünceyi yalanlamaya çalışma ya da başkalarından yardım isteme var. Yani o düşünceye cevap verip onu bi bok sanma var. Bu da şöyle: “Çirkin olduğumu düşünüyorum.” değil de hatta “Ben çirkinim.” Diyorsun. Aklından öyle bir düşünce geçti ama sen onunla konuşmaya karar verdin. Onu ciddiye aldın bir duygu hissettin ve gitsin istiyorsun. Ne yaparsın? “Güzel miyim?” diye sorarsın. Ya da “Çok güzelsin.” cevaplarının daha fazla olduğu ortamlarda bulunmayı tercih edersin. Buna, aklımızdan geçen ve gelip gidecek olan düşünceye cevap ve...

Yalan kotası dolmuş.

Gerek yok aslında. Bunu çok anlatmaya çalıştım. Algılamaları için de götümü yırttım ama demek ki bir eksiklik var. Ya bende ya da etrafta. Anlamamaları için zaten biraz geri zekaya sahip olmaları gerekiyor. Aklı biraz normal çalışan bir insanın okuduğunu anlamaması ya da anlatılanda ki gerçek isteneni görememesi biraz anormal olmalı. Söyledim, çok basitti. Ne olduğu, ne istediğim özellikle ne istemediğim. Korkulacak bir şey yok. Çok fazla ciddi bir şey de yok. Yani aslında durum vahim değilken bunu vahim hale getirmeye çalışmaları bende insanları uzaya yollama isteği oluşturuyor. Durumu olduğu gibi algılamayıp da kendi istedikleri gibi şekillendirmeleri de aynı şekilde.. Salak olmadığına yüzde yüz emin olduğum bir insanın salak olduğunu kabullenmek de öyle. Korkak olmadığını düşündüğün bir insanın korktuğunu görmek de öyle. Şaşırmıyorum aslında fakat sadece yanıldığım için kendime kızıyorum. Yanılmışım. Çoğu zaman yanılmıyorum diye mi. Çoğu zaman zaten hali hazırda görebildiğim için...