pahabicilemez.

Cok muhtesem sarkilar var, dinlerken insanin zevkten gozlerini dolduran. Ayaklarindan baslayip beynine kadar cikan sarkilar. Butun vucudunu sardigi gibi varligi evi odayi dolduranlar. Sanki her notasinda uyuyan bir yerin uyaniyor gibi hissettiren.. Bittiginde sanki yasadigin butun hayat onunla birlikte sonup gidecek gibi basladiginda butun yasadiklarini, su zamana kadar hissettiklerini ayni anda tekrar - her seyi yeni bastan yasatan sarkilardan.. Milyonlarca kez tesekkur etmek istedigin, yazarina soyleyenine bu kadar ictenligine. Keske yapabilseymisim boyle bir sey ben de cikartabilseymisim diye icinin icini yedigi sarkilar. Hayatinin bir donemine verirsin o sarkiyi, ya da bir adama, bir arkadasa, kardesine, bir gune, bir an'a, bir sabah ya da bir geceye. Bazen butun hayatini bile alir o sarki icine. O kadar anlatabilir her seyi. O kadar tamamdir senin icin. Basindan sonuna bir yasam bir hayattir bir ruhu vardir zaten. Muzigin yukselmesi ve alcalmasidir yasadiklarin. Iki kelime bile anlatir senin paragraflarla anlatamadiklarini. Ne kotu cumlelerim var dersin. Bosuna yorulmusum dersin. Sarkilarla omrunu gecirir onlarla yatar kalkarsin onlara anlatir ve onlari dinlersin. O kadardir iste bazi sarkilar.

Cok acayip yerlerde cikip seni olmadik zamanlarda esir etseler de seversin iste. Ya da cok olmadik zamanlarda tanissan da bu sarkilarla alirsin hayatina. Seversin. Hem de cok.

Fakat sarkilarin cok onemli bir yeri daha olur. Biraz aci ve sinir bozucu.
Sarkilar paylasilinca cok daha buyuk haz verir. Eger paylastigin insan bu sarkiyi anlayabiliyor sevebiliyor en onemlisi gercekten dinleyebiliyorsa. Eger o insan o sarkiyi bilmek istiyorsa. Deger verip hayatina sokmak istiyorsa. O sarkiyi paylasmak o zaman cok onemlidir. O hazzi paylasmak tarif edilemez bir histir..

Birinin seninle onu paylasmasi da guzeldir. Yine tarif edil-e-mezdir.

just like.. The Red Thread - Wax Museum