Proje kafanıza..

İnsanlıktan hiç umudu kalmamış bir insan, insanlığın soyunun tükenmesini ister. Daha fazla uzatmadan yok olalım arkadaşlar. Şu çoğalma arzunuzu durup bir düşünün derim. Bir bakın bakalım siz olsanız dünyaya gelmek ister miydiniz? Kim size huzur verebiliyor ki siz doğacak can'a huzur vaad ediyorsunuz? Bana diyor ki '' zamanın gelecek..'' Ne lan bu?! Yemek mi? Canın çekecek. Ne bu? Biyolojik saat bilmemne.. Sokarım lan. ''Çocuğum geldi'' diyor millet. Ben mesela bunu diyenin çocuğu olsam tiksinirim kendisinden. Hoşlanmam yani. Beni yapma sebebine sıçayım derim. Nitekim sebepsiz çocuk dolu etrafta. Neden'i yok. Nedensiz dünyaya gelince ne oluyor? Benim gibi oluyorsun. Her gün sorgula. Her gün kendine yaşama sebebi bul. Her gün başka şekilde sev ve sonunda nefretle kapa gözünü. Dünyadan ve insanlıktan tiksinirken aralarda bir rahatlama amacıyla sok hayatına kişileri. Kişileri sorgula. Seni sorgula. Onu bunu herkesi. Nedensiz yapmayın şu çocukları. Bana kalsa hiç yapmayın.. Bitirelim, yavaşça, sessizce yok olalım. Yaşayabileceğimizin son güzelliklerini yaşarken bakmayalım arkamıza, siktirip gidelim. Hadi.

Ben bunu diyorum, buna inanıyorum adam diyo ki ''senin de canın çekecek'' Vala keşke senin de istemese diyorum ama anlatamıyorum. Olmamalı! Diyorum, Baksana ortalığa! Diyorum. Düzelmez biz var oldukça! Diyorum... Anlatamıyorum. O hala küfrediyor. İnsanlığa, ay ne kötüler, hırsızlar, katiller, boklar, ibneler.. O kısımları geçsek de sonuca gelsek. Sonuç: olmadı be abi. İnsanlık dünyaya olmadı. Dinazorlar geri gelsin. Hayvanlı, ağaçlı takılsınlar. Biz sevmedik dünyayı da, birbirimizi de. Anlamadık bile, bir bok anlamadık bile! 

Yok bizim gibiler doğursun diyorsun, biliyorum. Nasıl da güvenerek söylüyorsun kendine. Ben çocuğumu öyle bir yetiştiririm ki offf diyorsun. O güven, o istek, o proje kafası.. Sıçayım afedersin. Bok yetiştirirsin. Evde tutarsan, kitlersen üstüne kapı duvar 'belki' olur. İyi bi proje çıkar oradan. Dışarı salarsan da bırak gitsin. Sen yoksun. Nedenin kayboldu yollarda, arkadaşlarda, fantazilerde, istekler ve hayallerde. Senden nasıl da bağımsız olduklarına şaşırıp kalacaksın. Zorla verirsin. Zorla girer kanına ama sonra kusar. Öyle bir kusarki hasarlı olur. Hasarı ise şudur 'istediğinin tam tersi olarak var olmak' Hadi buyur... Göze alır mısın? Bir sosyopat olabilir, depresyondan çıkmayabilir, asosyal, bipolar, panik atak olabilir. Bunlardan herhangi biri ya da birkaçı olabilir. Noldu??!

Bırakın. Görüyoruz. Her gün isyandasınız ama anlamıyorsunuz, olmuyor arkadaşlar. İsyanla, şikayetle olmuyor. Buna bir dur deyin. Midem almıyor benim yaşananları. Hala da insan sevmeye çabalıyorum ya ben de kafama sıçayım.. Ama almıyor midem, gördükçe olanları, almıyor, kafa almıyor, mide almıyor, kalbim sıkışıyor. Kaçamıyorum, nefessiz kalıyorum. Hala üç beş gerizekalı bunları görüp de isteklerimi sorgulayabiliyor ya.. Ona şaşıyorum. Beni bırakın siz kendinize bakın. Nedenlerinize, neden dünyaya bir can getirdiğinize.. Uyuşturucu gibi bahsettiğiniz narsistçe isteğe bakın 'çocuğum geldi' 'benden bir parça' 'yapabileceğin en güzel şey' te allam.

Neyse. Tamam bi şey demiyorum da, siz de bişey demeyin bana. Bari orada anlaşalım. 

Bai.