Kendine inan! Şimdi hep böyle bir laf dönüyor etrafımda. İnan da inan. Kendine. İnan. Ya bence bana başkası inansın çünkü onu yanıltmam. Yüzde yüz dürüst olurum. Sorumluluğunu almak isterse canım. Fakat ben kendime inanmıyorum ya. Ben kendimi çok kandırıyorum. Off hem de nassı. Bir sabah uyanıyorum böyle prensesler gibi. Nasıl net duygular. Tertemiz. İsmi var mesela her şeyin. İçimde bir huzur cart curt.. Sonra başka bir gün kalkıyorum kurduğum hayatı da, hisleri de, hayali de, adamı da ne bok varsa işte elimde atıyorum çöpe. Hiç sanki daha önce onları yaşayan, gözlerinde ışıltı, güven, istek heyecanla yaşayan ben değilmişim gibi.
Birini çok seviyorum mesela, ta ki sevmeyene kadar.
Çok üzülücem bu defa diyorum. Tamam diyorum. Yıkılcam falan. Yok. Siliyorum insanları. Sanki bu kadar kolay olması için bir taraflarımı eksiltmişim gibi hissetsem bile, siliyorum. Haklı olduğuma inanıyorum. Kendime inandığım konu bu. Belki. Bilmem onu da bilemem yani.. Bana göre yanlışı görünce düzeltmek değil de bir daha yapmasın diye komple kaldırmak makbul. Dikiş nakış değil ki bu. Hayatım.
Yalancı hislerle kendimi kandırıyorum. Bazen bir şey çok umrumda sanıyorum. Nası önemsiyorum falan uyuyorum, uyandığım zaman geçiyor. Ciddiye alamıyorum ki kendimi. Hisler yalan. Ne desem yalan. Kendine inan! Nasıl yapayım? Ben bildiğin dengesiz denen şeyin sözlük anlamıyım. Neyse ki sadece bittiği zaman geri dönüşüm yok. En azından ona eminim.
"Öldü mü Dua?" Diyorum. "Evet" diyorum. "Hadi gidelim." Diyoruz. Elele..
Öldü evet. Bu aralarda ölmez sandığım birileri daha öldü. Haklıyım. Yanlış var. Baya yanlışlar var. Bozulmuş. Off nası da kokmuş. Göresim gelmemiş. Ben de napayım ama yalnızlık bana da koyuyor! Görmemeye çalıştığım oluyor. Yine de sağ olsunlar kör göze parmak..
Öldü. Biz de gittik. Hisler de gitti. Puf diye yok oldu. Gamsız mıyım? Asla. Not even a little.
Not now. Not yet.
Korkuyorum. Yalan söylemekten. Doğruyu söylemekten de. Benim bir günlük doğrularım ağzımdan kaçıp yalan olacak diye. Susalım. Hadi.
Uyuyalım, hadi. Yarın 300 küsür kişiye iyi günler, afiyet olsun, which one?, iyi akşamlar ve daha bilimum gerzek, gereksiz şey söyleyeceğim. Gülümseyerek. Gülümserim. Hem de gerçekten..
Yorumlar
Yorum Gönder